~Welcome~ ลัลล้า คนบ้าการ์ตูน

สวัสดีค่ะ

หลังจากที่หายหน้าหายตาไปสักพัก(เล็กน้อยถึงปานกลาง)

ลัลล้ากลับมาอีกครั้ง(และพร้อมจะหายหัวเนื่องจากสอบกลางภาคในอาทิตย์หน้าอีกครั้ง= =;;)

ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองจะเพี้ยนๆแปลกๆ

ใครเคยเป็นกันบ้าง...

ที่ว่าคิดว่าตัวเองทำอะไรบางอย่างไปแล้ว แต่จริงๆ ตูฝันไปนี่หว่าเฮ้ย ทำไมมันเหมือนจริงเยี่ยงนี้?

ช่วงนี้เป็นบ่อยมาก เช่น

นึกว่าไปโรงเรียนแล้ว แต่จริงๆนอนอยู่บนเตียง ให้ตายเถอะโรบิน! ทุกท่านคงนึกภาพออก...

ภาพของเด็กม.ปลายแทบจะลอยตัวสูงจากพื้น 5 เซน หลังจากโดนคนในบ้านถามว่าวันนี้ไม่ไปโรงเรียนเหรอ

พร้อมกับทำทุกอย่างรวดเร็วเหมือนกับว่าอีก5 นาทีถ้าไม่ออกจากบ้าน เอ็งเตรียมตัวโดนสวดยาวได้เลย

(บ้านลัลล้าไม่ชอบให้หยุดเรียนกัน = =;;)

แต่ฝันมันเหมือนจริงมาก

หรืออีกเรื่อง

สมัครสมาชิกของสำนักพิมพ์หนึ่งเอาไว้ เขาบอกว่าจะมีอีเมล์มาตอนต้นเดือน

ในฝันมันมี อีเมล์มาจริงๆ ตอนแรกนึกว่าฝัน(ก็ในฝันซ้อนกันนั่นแหละ) แต่ว่าพอมาดูอีเมล์อันล่าง

มันตรงกับของเก่าเด๊ะ!

นึกว่ามันส่งมาจริงๆ

พอวันนี้มาดูอีกที มันไม่มีอีเมล์อันนั้นแล้ว!

อ้าว...งั้นแสดงว่าไม่มีอีเมล์ส่งมาแต่แรกแล้วนะสิ

งั้นตูฝันอะไรได้เลอะเลือนขนาดนั้น

แต่หลังจากลัลล้าได้รู้จักการเย็บเนารูด(คือการเนาผ้าแล้วรูด)กันอ้วกแตกอ้วกแตน

มันสร้างสมาธิอันเหนือชั้นได้ เหมือนกับการที่เราเอาดินสออีอีเพื่อนมาเหลามันก็สร้างสมาธิได้เหมือนกัน

(เฮ้ย แล้วมันโยงกันยังไง?)

เพราะลัลล้ารู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยมีสมาธิในช่วงนั้น นอนน้อยเพราะเปิดคอมมากเกิน...พอลดเวลาเปิดคอม

หันไปทำอย่างอื่นก็ช่วยได้ เยอะเหมือนกันนะ

---หมายเห็ด ไม่เกี่ยวกับการดองบล๊อกexteenใดๆทั้งสิ้นนะ = =;;---

เพราะฉะนั้นเราหันมาเย็บผ้ากัน!

(แต่เกลียดการร้อยด้ายจริงๆให้ตายเถอะจอร์ชมันลำบากนะ)

แล้วเจอกันเอนทรี่หน้าจ้ะ

*สรุปคือฉันบ่นมายาวเพื่อเย็บผ้างั้นเหรอ?